Artykuły

Artykuł idzie linijka po linijce: wcięcia, nazwy, argumenty pozycyjne i nazwane, skąd się bierze self i dlaczego __init__ musi się tak nazywać, słownik i .items(), a na końcu None z funkcji bez return. Trochę jak z border 0 na ZX Spectrum, każde polecenie robi jedną konkretną rzecz i da się to prześledzić. Dla początkujących to wejście w Pythona na jednym przykładzie. Dla tych, co piszą od lat, raczej sprawdzian, czy umieją to komuś wyjaśnić (ja przy okazji znalazłem podwójne liczenie sumy i zostawiłem, jak jest).

Przechodzę w nim przez katalog GoF i przy każdym wzorcu zestawiam wersję z książki z tym, co z niej zostaje w Pythonie. Adapter, Composite i Template Method przechodzą prawie bez zmian. Strategy, Command i Visitor sprowadzają się do funkcji przekazanej jako argument, functools.partial i singledispatch. Singleton to w praktyce zwykły moduł (a przy wątkach threading.local). Przy okazji jest sporo pułapek, np. płytka kopia przy Prototype, __getattr__, przez który przecieka całe API opakowanego obiektu, albo słabe referencje w sygnałach Django.